بسم الله الرحمن الرحیم

الهی بحق خودت حضورم ده و از جمال آفتاب آفرینت نورم ده

الهی راز دل را نهفتن دشوار است و گفتن دشوار تر

 الهی چگونه خاموش باشم که دل در جوش و خروش است

و چگونه سخن گویم  که خرد مدهوش و بیهوش است

 

نخستین کسانی که نقد ادبی به معنای مدرن آن را در ایران شناساندند روشنفکران دوران مشروطه نظیر

 فتحعلی آخوندزاده، میرزا ملکم خان، طالبوف و زین‌العابدین مراغه‌ای بودند

دهخدا

بدیع‌الزمان فروزانفر

محمد تقی بهار

رضا براهنی

جلال همایی

سعید نفیسی

نیما یوشیج

محمدعلی سپانلو

مهدی یزدانی خرم

پرویز ناتل خانلری

صادق هدایت

عبدالحسین زرین‌کوب

محمد رضا شفیعی کدکنی

شاهرخ مسکوب

پرتو نوری علا

خودزندگینامه، خاطره، خودزندگینامه معنوی

زندگینامه

خاطرات روزانه و وقایع روزانه

ادبیات الکترونیکی

راویان برده

افکار، گفتارهای حکیمانه

داستان

رمان ماجراجویی

ادبیات کودک

ادبیات کمیک

رمان جنایی

رمان کارآگاهی

افسانه، فولکلور

خیال‌پردازی

ادبیات گوتیک (معمولاً هم‌معنی ادبیات ترس است)

داستان تاریخی

ترس

رمان طبی

داستان رازآمیز

رمان فلسفی

رمان سیاسی

رمان عاشقانه (رومانتیک)

داستان عاشقانهٔ تاریخی

ساگا، ساگای خانوادگی

هزلیات، هجویات

داستان علمی و تخیلی

داستان هیجان‌انگیز

داستان هیجان‌انگیز دسیسه‌ای

داستان هیجان‌انگیز روانشناسی

داستان هیجان‌انگیز سیاسی/رمان جاسوسی

تراژدیاز شعر و نثر بوده‌اند.

ادبیات یا سخنگان به مجموعه سخن‌های انسانی که در قالب‌های گفتاری،

 نوشتاری و یا دیگر قالب‌ها مانند قالب الکترونیکی گرد آمده باشند گفته می‌شود.

 ملت‌ها و تیره‌ها همانگونه که دارای نهادها، مکتب‌های فلسفی یا دوران‌های تاریخی هستند

می‌توانند دارای ادبیات نیز باشند.

 در باور همگانی ادبیات یک تیره یا ملت برای نمونه مجموعه متن‌هایی است که

آثار ماندگار و برجسته پیشینیان و همروزگاران آن تیره و ملت را تشکیل می‌دهند.

 یکی از طبقه‌بندی‌های مشهور و پرکاربرد متن‌های ادبی، طبقه‌بندی دوگانه‌ایست که

 بر اساس آن متن‌ها به دو گونهٔ اصلی شعر و نثر تقسیم می‌شوند.

این طبقه‌بندی سنت دیرینه‌ای در زبان فارسی و ادبیات جهان دارد.

سخنوران و فیلسوفان از دیرباز در پی پررنگ کردن خط ظریف میان این دو

 و ارایهٔ تعریفی فراگیر و تمیزدهنده از شعر و نثر بوده‌اند.